روزگارنو: هنگامی که فقر به محیط خانه
وارد می گردد اتفاقات ناخوشایندی رخ می دهد که عواقب ناخوشایندی برای افراد خانه
بوجود می اورد.شرایط تربیتی و اجتماعی خانواده دگرگون شده و فرد ممکن است به ورطه
نابودی کشیده شود.
هندوستان اقلیم تنوع مذاهب و کشور پرجمعیتی محسوب می گردد.در پست های قبلی بیان شد که برخی از روستاهای هند از وجود کمترین امکانات رفاهی بی بهره اند.به طوری که برخی خانواده های روستایی مجبورند کیلومترها پیاده روی نمایند تا به توالت عمومی بی سرپناه برسند.اخیرا سایت بی بی سی خبر دیگری را روی سایت خود در خصوص سو استفاده مردان انگلیسی و امریکایی از دختران هندی قرار داده است که کوشش گردید تا برای شما عزیزان ترجمه و تقدیم گردد.در شمال هند در ایالت پنجاب روستایی وجود دارد که فقر برخی دختران را به کام ازدواجهای رویایی بی نام و نشان کشانده است.خانم سامن 35 سال دارد و جزو زنانی است که 4 سال قبل درگیر ازدواج رویایی گردید تا شاید بتواند مسافر بریتانیا شده و از زندگی نکبت بار خود رهایی یابد.اما ارزوهایش دیری نپایید و همه چیز نابود گشت.سامن می گوید در اوایل ازدواج همه چیز به خوبی پیش می رفت اما مدتی پس از ازدواجمان شوهرم قصد رفتن به انگلستان نمود.و برایم گفت که به انجا برسد کمک خرجی برایش خواهد فرستاد.سامن می گوید هر موقع به هند می امد بهترین لحظات عمرم بود.
در طول سال دو یا سه بار بیشتر به هند نمی امد.بار اخری که رفت نه تلفنی زد و نه پیغامی فرستاد با خودم فکر کردم شاید سرش شلوغ است و فرصت تماس گرفتن و یا زنگ زدن پیدا نمی کند.او زمانی که در هند بود به من گفت برایم درخواست ویزا نموده ولی با درخواستش موافقت نشده است.با خود فکر کردم حتما مشکلی هست که در اینده مرتفع خواهد شد.هر چند نه من درخواستی دیدم و نه مدرک و سندی و یا حتی فتوکپی درخواست که نشان دهد او واقعا بدنبال ویزا گرفتن برای من باشد.بار اخر که رفت گویی برای همیشه رفته بود.بعدا متوجه شدم که همه این مدت از من سو استفاده کرده است.
خانم دلیت کور که کارش وکالت است و در شهر شلوغ چندیگر به کارش مشغول است می گوید تعداد 15 تا 20 هزار زن وجود دارند که سرنوشتی مشابه خانم سامن دارند.اغلب شوهران مقیم آمریکا،کانادا و انگلستان هستند.در هند اینجور زنان و دختران که دارای شوهران فراری هستند به"عروسهای صیغه ای "یا"عروس تعطیلات"معروفند.خانم وکیل می افزاید یک سوم پرونده های من مربوط به چنین ازدواجهایی است.در حقیقت مردان بیگانه برای مدت اقامت کوتاه مدت خود و برای رفع نیازهای جنسی خود با دختران کم سن و سال ازدواج می نمایند.دختران که اغلبشان از خانواده های کم درامد روستایی هستند ارزوهای بلند خود را اقامت در کشورهای ان طرف آب جستجو می نمایند اما غافل از اینکه در دام نیازهای جنسی شوهران فراری خود گرفتار امده اند.
آمار دختران صیغه ای در روستای رورکا کالان که روابط بیشتری بین جامعه هند و انگلستان در ان مشاهده می گردد به شدت زیاد است.یکی از این عروسان کم سن و سال که شلوار قرمز رنگ به پا دارد با مرد انگلیسی اهل ایالت کوونتی انگلستان ازدواج می نماید.وی می گوید هیچ موقع دلیل اینکه چرا شوهرم مرا ترک کرد را نفهمیدم.بعدها از یکی از اقوامم شنیدم که شوهرم به ایشان گفته بود بیش از این دیگر دوست ندارد با دختر فقیری مثل من زیر یک سقف زندگی نماید
پیرترین عروسهای صیغه ای زن 41 ساله است که شوهرش اهل گلاسکو اسکاتلند مدت 20 سال قبل او را رها کرده است.وی به خانم وکیل می گوید تا کنون ازدواج مجدد نداشته ام.در منطقه ما افکار سنتی حکمفرماست و به طلاق جور دیگر می نگرند.عمر من در اینجا تباه شد.بسیاری از زنانی که وضع مشابهی مثل من دارند به لحاطظ مالی واسته به والدین یا اقوام نزدیکشان هستند.
با وجود این همه مشکلات که در راه ازدواج دختران روستایی هست اما تب ازدواج با مردان خارجی همچنان رو به فزونی است
یاسی خانگورا تاجر انگلیسی و سیاستمدار مجلس پنجاب هند می گوید بسیاری از این دختران با وسوسه رفتن به انگلستان فریب می خورند.انها فکر می کنند ان طرف اب با ارزوهای خود خواهند رسید.
وی می گوید در ژانویه 2014 دختر 25 ساله ای با مرد 50 ساله انگلیسی ازدواج نمود تا ارزوهای بلند خود را در بریتانیا تحقق بخشد.نامش "رنی"است.او داستانش را اینطور توضیح می دهد:هنگامی که مراسم ازدواجمان تمام شد خانواده شوهرم به رسم سنت قدیمی از خانواده من تقاضای 20 هزار پوند مهریه نمودند(در برخی جوامع سنتی هند مرسوم است خانواده عروس به خانواده داماد پول نقد یا طلا و جواهرات مهریه و جهاز می دهد).هر چند این سنت از سال 1961 غیر قانونی شمرده می شد اما خانواده من به خاطر ابرویشان مجبور شدند خانه خود را بفروشند و مهریه مرا بدهند.فروش خانه کفایت ننمود و پس از ان سرکوفتهای من شروع شد.روزی نبود که خانواده شوهرم مرا مورد ازار و اذیت قرار ندهند.هر روز به بهانه های واهی مرا به باد کتک می گرفتند.یکبار مجبورم نمودند بچه ام را سقط نمایم و در نهایت مرا از خانه خود بیرون انداختند.
یاسی می گوید هنگامی که من شوهر خانم رنی را در بریتانیا ملاقات نمودم در خصوص رها کردن همسرش گفت پس از ازدواجمان متوجه شدم او دوست پسر دیگری دارد به همین دلیل او را رها کردم.خانم رنی هنوز هم النگوهای ازدواج خود را بیرون نیاورده و امیدوار است روزی شوهرش از راه برسد و او را با خود به انگلستان ببرد.
به گزارش دیلی خبر تحریر محمود مسول دفترخانه ثبت ازدواج در انگلستان می گوید قانون ازدواج در هند خیلی دست و پا گیر می گردد هنگامی که شوهر به دلایلی متواری می گردد.پیگیری قضایی بسیار مشکل و روند طولانی مدتی دارد.اخیرا دولت هند نهاد خاصی را متولی این امر نموده است تا به دنبال احقاق حق زنانی باشد که شوهران ایشان متواری و ساکن کشورهای خارجی هستند.
هندوستان اقلیم تنوع مذاهب و کشور پرجمعیتی محسوب می گردد.در پست های قبلی بیان شد که برخی از روستاهای هند از وجود کمترین امکانات رفاهی بی بهره اند.به طوری که برخی خانواده های روستایی مجبورند کیلومترها پیاده روی نمایند تا به توالت عمومی بی سرپناه برسند.اخیرا سایت بی بی سی خبر دیگری را روی سایت خود در خصوص سو استفاده مردان انگلیسی و امریکایی از دختران هندی قرار داده است که کوشش گردید تا برای شما عزیزان ترجمه و تقدیم گردد.در شمال هند در ایالت پنجاب روستایی وجود دارد که فقر برخی دختران را به کام ازدواجهای رویایی بی نام و نشان کشانده است.خانم سامن 35 سال دارد و جزو زنانی است که 4 سال قبل درگیر ازدواج رویایی گردید تا شاید بتواند مسافر بریتانیا شده و از زندگی نکبت بار خود رهایی یابد.اما ارزوهایش دیری نپایید و همه چیز نابود گشت.سامن می گوید در اوایل ازدواج همه چیز به خوبی پیش می رفت اما مدتی پس از ازدواجمان شوهرم قصد رفتن به انگلستان نمود.و برایم گفت که به انجا برسد کمک خرجی برایش خواهد فرستاد.سامن می گوید هر موقع به هند می امد بهترین لحظات عمرم بود.
در طول سال دو یا سه بار بیشتر به هند نمی امد.بار اخری که رفت نه تلفنی زد و نه پیغامی فرستاد با خودم فکر کردم شاید سرش شلوغ است و فرصت تماس گرفتن و یا زنگ زدن پیدا نمی کند.او زمانی که در هند بود به من گفت برایم درخواست ویزا نموده ولی با درخواستش موافقت نشده است.با خود فکر کردم حتما مشکلی هست که در اینده مرتفع خواهد شد.هر چند نه من درخواستی دیدم و نه مدرک و سندی و یا حتی فتوکپی درخواست که نشان دهد او واقعا بدنبال ویزا گرفتن برای من باشد.بار اخر که رفت گویی برای همیشه رفته بود.بعدا متوجه شدم که همه این مدت از من سو استفاده کرده است.
خانم دلیت کور که کارش وکالت است و در شهر شلوغ چندیگر به کارش مشغول است می گوید تعداد 15 تا 20 هزار زن وجود دارند که سرنوشتی مشابه خانم سامن دارند.اغلب شوهران مقیم آمریکا،کانادا و انگلستان هستند.در هند اینجور زنان و دختران که دارای شوهران فراری هستند به"عروسهای صیغه ای "یا"عروس تعطیلات"معروفند.خانم وکیل می افزاید یک سوم پرونده های من مربوط به چنین ازدواجهایی است.در حقیقت مردان بیگانه برای مدت اقامت کوتاه مدت خود و برای رفع نیازهای جنسی خود با دختران کم سن و سال ازدواج می نمایند.دختران که اغلبشان از خانواده های کم درامد روستایی هستند ارزوهای بلند خود را اقامت در کشورهای ان طرف آب جستجو می نمایند اما غافل از اینکه در دام نیازهای جنسی شوهران فراری خود گرفتار امده اند.
آمار دختران صیغه ای در روستای رورکا کالان که روابط بیشتری بین جامعه هند و انگلستان در ان مشاهده می گردد به شدت زیاد است.یکی از این عروسان کم سن و سال که شلوار قرمز رنگ به پا دارد با مرد انگلیسی اهل ایالت کوونتی انگلستان ازدواج می نماید.وی می گوید هیچ موقع دلیل اینکه چرا شوهرم مرا ترک کرد را نفهمیدم.بعدها از یکی از اقوامم شنیدم که شوهرم به ایشان گفته بود بیش از این دیگر دوست ندارد با دختر فقیری مثل من زیر یک سقف زندگی نماید
پیرترین عروسهای صیغه ای زن 41 ساله است که شوهرش اهل گلاسکو اسکاتلند مدت 20 سال قبل او را رها کرده است.وی به خانم وکیل می گوید تا کنون ازدواج مجدد نداشته ام.در منطقه ما افکار سنتی حکمفرماست و به طلاق جور دیگر می نگرند.عمر من در اینجا تباه شد.بسیاری از زنانی که وضع مشابهی مثل من دارند به لحاطظ مالی واسته به والدین یا اقوام نزدیکشان هستند.
با وجود این همه مشکلات که در راه ازدواج دختران روستایی هست اما تب ازدواج با مردان خارجی همچنان رو به فزونی است
یاسی خانگورا تاجر انگلیسی و سیاستمدار مجلس پنجاب هند می گوید بسیاری از این دختران با وسوسه رفتن به انگلستان فریب می خورند.انها فکر می کنند ان طرف اب با ارزوهای خود خواهند رسید.
وی می گوید در ژانویه 2014 دختر 25 ساله ای با مرد 50 ساله انگلیسی ازدواج نمود تا ارزوهای بلند خود را در بریتانیا تحقق بخشد.نامش "رنی"است.او داستانش را اینطور توضیح می دهد:هنگامی که مراسم ازدواجمان تمام شد خانواده شوهرم به رسم سنت قدیمی از خانواده من تقاضای 20 هزار پوند مهریه نمودند(در برخی جوامع سنتی هند مرسوم است خانواده عروس به خانواده داماد پول نقد یا طلا و جواهرات مهریه و جهاز می دهد).هر چند این سنت از سال 1961 غیر قانونی شمرده می شد اما خانواده من به خاطر ابرویشان مجبور شدند خانه خود را بفروشند و مهریه مرا بدهند.فروش خانه کفایت ننمود و پس از ان سرکوفتهای من شروع شد.روزی نبود که خانواده شوهرم مرا مورد ازار و اذیت قرار ندهند.هر روز به بهانه های واهی مرا به باد کتک می گرفتند.یکبار مجبورم نمودند بچه ام را سقط نمایم و در نهایت مرا از خانه خود بیرون انداختند.
یاسی می گوید هنگامی که من شوهر خانم رنی را در بریتانیا ملاقات نمودم در خصوص رها کردن همسرش گفت پس از ازدواجمان متوجه شدم او دوست پسر دیگری دارد به همین دلیل او را رها کردم.خانم رنی هنوز هم النگوهای ازدواج خود را بیرون نیاورده و امیدوار است روزی شوهرش از راه برسد و او را با خود به انگلستان ببرد.
به گزارش دیلی خبر تحریر محمود مسول دفترخانه ثبت ازدواج در انگلستان می گوید قانون ازدواج در هند خیلی دست و پا گیر می گردد هنگامی که شوهر به دلایلی متواری می گردد.پیگیری قضایی بسیار مشکل و روند طولانی مدتی دارد.اخیرا دولت هند نهاد خاصی را متولی این امر نموده است تا به دنبال احقاق حق زنانی باشد که شوهران ایشان متواری و ساکن کشورهای خارجی هستند.
