جـاده چالـوس، چهارمیـن جـاده زیبای جهـان

جاده 59، معروف به جاده چالوس یکی از مهمترین جاده ها برای مردم تهران و کرج است که از میان شهر کرج در استان البرز شروع و به شهر چالوس در کرانه دریای خزر وصل می‌شود. برخی این جاده را یکی از زیباترین جاده‌های جهان می‌دانند. تا اواخر دوره قاجار جاده ای بین کرج - چالوس وجود نداشته است و تنها یک مسیر خاکی و مالرو، راه دسترسی به روستاهای این منطقه را تشکیل می‌داده است اما به گونه‌ای نبود که ارتباط دهنده شمال و جنوب کشور باشد.
از این زمان به بعد، انواع رستورانها و واحدهای اقامتی و پذیرایی در کنار این جاده شکل گرفت و با ساخت سد امیر کبیر (سد کرج) در سال 1340 به جاذبه‌ها و زیبایی‌های این جاده افزوده شد و در اندک زمانی این جاده به یکی از تفریحگاه‌های مهم گردشگری ایران تبدیل شد.

1. 
2. 
3. 
4. تصویر زیر مربوط به سال 1312 می باشد یعنی حدود 80 سال پیش و کارگرانی که بدون هیچ وسیله راه سازی پیشرفته ای در حال خراب کردن کوه و ایجاد جاده چالوس می باشند!
5. 
6. 
7. 
8. 
9. 
10. 
11. 
    تونل کندوان در اردیبهشت ماه سال 1314 شمسی ساخته شده و تونلی است به مسافت یک هزار و 886 متر و عرض پنج الی هفت و ارتفاع شش متر که کار ساخت آن چهار سال طول کشید و در سال 1318 به بهره برداری می‌رسد. با احداث این تونل 13 کیلومتر از مسیر مرکز کرج به چالوس کاسته شد چون پیش از این برای طی این مسیر باید کوه دور زده می‌شد.
12. 
13. 

این جاده قطر رشته‌کوه‌ های البرز را می‌ پیماید. برای ساخت این جاده تونل‌ ها و پل‌ های طولانی بسیاری ساخته شده که با توجه به زمان ساخت آنها کار و رنج زیادی لازم داشته‌ است. بیشتر سفرهای گردشگری مردم تهران به کرانه‌ های دریای خزر به‌ویژه در تابستان از طریق همین جاده صورت می‌گیرد. اما به علت اینکه طراحی آن در گذشته انجام گرفته‌ است، برای سرعت های بالا مناسب نیست.

1. 
2. 
3. 
4. 
5. جاده کرج - چالوس در هر فصل به رنگی در می‌آید و گاه تضاد رنگ‌ها همزمان با هم منظره‌های باشکوه، منحصر به فرد و چشم نوازی پدید می‌آورد. وجود رودخانه کرج به موازات جاده کرج چـالوس، سد کرج و روستای کوچک و زیبای واریان که همچون جزیره‌ای کوچک در آنسوی آب سد کرج می‌باشد زیبایی‌ های این جاده را دو چندان کرده است.
6. 
7. 
8. 
9. 
10. 
11. 
12. 
13. 
14. 
15. 
16. 
17. 
18. 
19. 
20. 
21. 
22. مسافران بسیاری از سراسر کشور به ویژه در فصل بهار و تابستان به این خطه می آیند تا دمی در کنار رودخانه خروشان کرج و سایه سار درختان بیاسایند و علاوه بر استفاده از طبیعت منحصربه فرد این جاده از محصولات و سوغات روستاییان و ساکنان خونگرم حاشیه این جاده از جمله انواع ترشی خانگی، قره قروت، سیر ترشی، عسل کوهستان، مربای عسل، عسل رس بسته، انواع ماست محلی بدون، سرکه سیب محلی، کره محلی، پنیر گوسفندی، انواع شیره انگور، سبزی های کوهی مانند و الک، قارچ و گلپر خشک و ترشی نیز بهره ببرند.

زیبایی و خاطره انگیز بودن جاده کرج - چالوس تنها به طبیعت شگفت انگیز و سوغات آن محدود نمی‌شود و دارای تپه‌های باستانی و روستاهای تاریخی است که گاه قدمت آن به هزاران سال پیش برمی گردد.

تونل‌های تو در تو و طولانی نیز یکی دیگر از جاذبه های جاده کرج چالوس به شمار می‌روند که تونل کندوان معروفترین و طولانی ترین و یازدهمین تونل این جاده به شمار می‌رود. پس از این تونل است که این جاده پس از طی 79 کیلومتر از خطه کرج خارج شده و به سوی وادی مازندران در آن سوی دیگر رشته کوه البرز به سوی دریا سرازیر می‌شود.
دامنه سلسله جبال البرز از دیرباز به دلیل آب و هوای مناسب، طبیعت زیبا و وجود پناهگاه‌های مطمئن همیشه محل استقرار و سکونتگاه موقت و دایم اقوام و گروه‌های مختلف بوده است. طبق اسناد و منابع تاریخی، آثار باستانی با معماری‌های جالب توجه و همچنین تپه‌های باستانی در حاشیه شرقی و غربی جاده کرج - چالوس قرار گرفته که از جمله آن می‌توان به بقایای قلعه‌ها و دژهای استواری مثل شاه دژ، قلعه دختر شهرستانک، قلعه تنگه کسیر، قلعه ری زمین و امامزاده های تاریخی با معماری های زیبا اشاره کرد.

مکانهای دیگری در کنار جاده کرج - چالوس مانند مکانهای ورزشی از جمله پیست اسکی در دیزین و پیست اسکی خور و روستاهای بسیار زیبا از جمله روستاهای خور، آسارا، گچسر و واریان که به عنوان روستاهای هدف گردشگری کرج نیز مصوب شده اند از دیگر جاذبه های گردشگری محور کرج - چالوس است که محدوده آن نیز از بیلقان تا کندوان مسافتی به طول 75 کیلومتر را در برمی گیرد.

آبشار زیبـا و دیدنی هفت چشمه در منطقه آدران در کیلومتر 17 جـاده کرج چالوس، آبشار و پیست اسکی خور، آبشار روستای کلهـا، چشمه وله در فاصله دو کیلومتری گچسر در روستای وله، باغ لاله ها، تپه شنستون، قلعه دزدبنـد، کـاخ شهرستانـک، امـامـزاده سپهسالار، قلعه ری زمین، غـار زیبای یخ مراد در روستای کهنه ده، غارهای ری زمین و سیراچال و کاخ‌ها و قلعـه‌های قدیمی که قدمت آن به دوران ساسانیان می‌رسد از جمله مهمترین نقاط دیدنی این جاده محسوب می‌شود.

بخش آسارا از نظر منابع طبیعی و تاریخی آنچنان غنی است که ظرفیت لازم برای ایجاد صنعت جهانگردی و گردشگری بین المللی را نیز دارد و جاده کرج - چالوس به عنوان یکی از زیباترین و دیدنی ترین جاده های جهان در این بخش واقع است. سالانه حدود 13میلیون جهانگرد و گـردشگر داخلی از این جـاده بازدید می کنند و بخش آسارا بـا دارا بودن 3 قله بالای 4 هزار متر، پیست اسکی بین‌المللی دیزین از مناطق مهم گردشگری ورزشی محسوب می‌شود.

حذف توانایی احساس سرما در موشها/ داروهای ضد درد جدید در راهند

دانش پژوهان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی طی یک پروژه تحقیقاتی توانایی حس کردن سرما را از موش های آزمایشگاهی گرفتند.
به گزارش خبرگزاری مهر، این در حالی است که حس گرما و لامسه در این موش ها دست نخورده باقی ماند. امید است این تحقیقات بتواند به درمانهای موثرتری برای درد در انسان منجر شود.

محققان به سرپرستی دکتر "دیوید مک کمی" نورونهایی را از این موش جداسازی کرده و برداشتند که پروتئین TRPM8 را بیان می کنند. این پروتئین حس سرمای دریافت شده از پوست را تقویت می کند.

سپس، این موش ها را به همراه گروه کنترل که هنوز این پروتئین در آنها حفظ شده بود بر روی سطحی قرار دادند که دمای آن در گستره بین صفر تا  پنجاه درجه سانتی گراد بود.

اعضای گروه کنترل عمدتا در منطقه ای که دمای آن حدود 30 درجه سانتی گراد بود، قرار می گرفتند و از مناطق گرمتر و سردتر خودداری می کردند.

موش های تغییر یافته نیز از رفتن به مناطق گرم تر پرهیز می کردند اما به راحتی در مناطق سرد حضور می یافتند. این امر حتی زمانی که دمای سطح آن قدر سرد می شد که حس کردن آن دردناک یا خطرناک بود، قابل مشاهده بود.

در آزمایش دیگری، حس لامسه حیوان مورد بررسی قرار گرفت. در یکی از این مطالعات حیوان می بایست بر روی یک میله گردان تعادل خود را حفظ می کرد  هیچ تفاوتی بین دو گروه موش های تغییر یافته و موش های طبیعی دیده نشد.

"مک کمی" و همکارانش امیدوارند یافته های آنها به ارائه داروی های ضد دردی منجر شود که فقط حس درد را هدف قرار دهد چرا که در حال حاضر داروهای ضد درد موجود کلا حس را از بین می برند.

نتایج این تحقیقات درنشریه Neuroscience منتشر شده است.

ساخت تی‌ شرتی که مانع کمر درد می شود (عکس)

پژوهشگران تی شرتی ارائه کرده اند که بنا بر ادعای آنها می تواند کمر را در حالت ایستاده و صاف حفظ کرده و مانع از کمر درد شود. این تی شرت حاوی نوعی پانل های فشرده سازی است که برای عقب کشیدن بدن به حالت صحیح طراحی شده اند.محققان ادعا می کنند این پوشاک به عضلات کمک می کند در حالی که فرد نشسته است عضلاتش بیشتر کار کند و تنظیم شوند.به گفته کارشناسان کمر درد ناشی از داشتن عضلات شکمی ضعیف است.

 

 

عضلات شکمی آنهایی هستند که وقتی نشسته و یا ایستاده ایم بدن را صاف نگه دارند. اما اگر این عضلات ضعیف باشند بدن تمایل دارد، عضلات، تاندون، لیگامان و دیسک در کمر را بیش از اندازه بکشد که این امر موجب درد کمر می شود.این تی شرتجدید مانند یک آتل کمری عمل می کند: مانع از افتادن سرشانه ها به جلو شده و ستون فقرات را در تراز صحیح خود قرار می دهد.این کار فشار را از روی ماهیچه هایی بر می دارد که گردن را به سرشانه ها متصل می کند و می تواند سفت شده و موجب درد ناحیه کمر شود.

 این تی شرت در ناحیه وسط پانلی دارد که با حمایت از عضلات مرکزی کمر و شکم، مانع از قوز کردن می شود.  شرکت , Pelham & Strutt,تولید کننده این تیشرت مدعی است بهبود وضعیت و حالت کمر و بالاتنه می تواند تاثیر مهمی برای ناحیه پایین کمر نیز داشته باشد. این تی شرت از یک جنس ساخته شده است اما پانل های به کار رفته در آن در واقع بافت ضخیم تر و محکم تری هستند.این پوشاک نوین که طی دو سال تحقیق ساخته شده، در مدل مردانه با قیمت 50 پوند و در مدل زنانه با قیمت 49 پوند به بازار عرضه شده است.

با وفادارترین جفتها در قلمرو حیوانات آشنا شوید

نه تنها تک همسری منحصر به ما انسانها نیست، بلکه رفتارهایی مانند خیانت یا جداشدن جفتها از یکدیگر در قلمرو حیوانات نیز دیده می شود. وفادارترین جفتها را در این قلمرو کرکس سیاه، پنگوئنها و سگ آبی تشکیل می دهند.

 

ما انسانها در عشق ورزیدن و پای بندی به نظام خانواده تنها گونه زنده روی زمین نیستیم و از آن جالبتر، این‏که در کنار تک همسری، رفتارهایی مانند جدا شدن از یکدیگر، خیانت یکی از جفتها یا تغییر رویه دادن همزمان با عوض شدن شرایط زندگی در حیوانات متعددی نیز دیده می شود. با این حال در مقایسه با برخی انسان‎‏ها، جانورانی وجود دارند که به مراتب به «تا مرگ ما را از یکدیگر جدا کند» وفادارترند و البته نمونه های دیگری هم روی زمین زندگی می کنند که تک همسری در آنها نتیجه خورده شدن یکی از زوجها توسط دیگری است! در این گزارش تلاش کرده ایم شما را با تک همسری در تعداد معدودی از زوجهای روی زمین بیشتر آشنا کنیم.

پنگوئن امپراتور

پنگوئن های امپراتور با نام علمی Aptenodytes forsteri یکی از وفادارترین و فداکارترین زوج ها را در قلمرو حیوانات تشکیل می دهند. پنگوئن نر نزدیک به 2 ماه از تخمی که توسط زوج او گذاشته شده، مراقبت می کند تا پنگوئن ماده برای پیدا کردن غذا به دریا برود. البته اغلب این پیوند خانوادگی تنها در فصل جفتگیری و تولد جوجه پایدار می ماند. در دوره های آتی اگر یکی از زوجها به کلونی برگردد، در ابتدا برای پیدا کردن زوج پیشین خود تلاش خواهد کرد و اگر این تلاش موفقیت آمیز نباشد زوج تازه ای را انتخاب خواهد کرد.

کرکس سیاه

این پرنده با نام علمی Coragyps atratusبه نام کرکس سیاه آمریکایی نیز شناخته می شود و آن را باید سمبل وفاداری و تک همسری در میان پرندگان دانست. این کرکسها که ممکن است از لاشه همنوعان خود نیز تغذیه کنند، هرگز به زوجی که تمام عمر را با او سپری خواهد کرد، خیانت نمی کنند. این پرندگان نه چندان محبوب وظیفه 24 ساعته نگهداری از جوجه ها را نیز به خوبی با یکدیگر شریک می شوند.

سمندر پشت قرمز

هر سال تابستان تنها یک سوم از جمعیت سمندرهای پشت قرمز با نام علمی Plethodon cinereus جفت گیری می کنند. با اینکه این پدیده در میان دوزیستان به ندرت دیده می شود؛ اما در میان این گروه اندک زوجی که به دیگری خیانت کند اغلب با برخورد خشن و تهدیدآمیز مواجه خواهد شد. جفت نر اگر حضور یک نر دیگر را که می تواند رقیبی بالقوه برای او محسوب شود، احساس کند برخورد تهدیدآمیزی با سمندر ماده خواهد داشت یا او را گاز می گیرد. جفت ماده ای که مورد بی وفایی قرار گرفته نیز از این قاعده مستثنی نیست و ضربات متعددی را به تنه و دم سمندر نر وارد خواهد کرد.

اسب دریایی

محققان تنها بر روی تعداد انگشت شماری از گونه های اسب دریایی تحقیق کرده اند؛ اما اغلب پژوهش های کنونی تک همسری را در میان اسبهای دریایی تأیید می کند. اسب دریایی ماده پس از لقاح تخمها را به اسب دریایی نر خواهد سپرد تا آنها را تا زمان تولد فرزاندن خود درون فضای کیسه مانندی همراه خود حمل کند. به نظر می رسد هر نر در هر فصل باروری تنها تخمهای یک ماده را حمل می کند و سرتاسر این فصل و احتمالا پس از آن را با جفت خود سپری خواهد کرد.

میمون ها

گروهی از میمون های ساکن آمریکایی جنوبی که از جنس Callicebusهستند، از جدا شدن از همنوعان خود بیزار هستند و در اغلب موارد آنها را در حالی می بینیم که مشغول نوازش اعضای خانواده خود هستند یا دست آنها را در دست دارند.بسیاری از این جفتها پس از از دست دادن جفت دیگر به سراغ میمون های دیگر گروه می روند.

گرگ خاکستری

گرگ های خاکستری که با نام علمی Canis lupus شناخته می شوند، اغلب درگروه هایی زندگی می کنند که توسط یک جفت رهبری می شوند و اعضای دیگر گروه را چندین نسل از فرزندان و خویشاوندان نزدیک آنها تشکیل می دهند. پیش از این گمان می شد این جفت تا پایان عمر به یکدیگر وفادار هستند؛ اما بررسی هایی که در پارک ملی یلوستون انجام شده، نشان می دهد اغلب گرگ نر، گرگهای ماده دیگری را نیز برای جفتگیری انتخاب می کند و باعث رقابت در میان اعضای گروه می شود.

سگ های آبی

سگهای آبی والدین فداکاری هستند و تمام عمر با فرزندان خود در خانه ای که ساخته اند، زندگی می کنند. البته تحقیقات تازه نشان می دهد وجود زوج های متعدد دیگر در کنار آنها می تواند شرایط را برای وفادار ماندن به خانواده برای سگهای آبی دشوار کند.

بیوه قهوه ای

تک همسری در عنکبوت های بیوه قهوه ای تنها برای ماده ها اختیاری است. آنها جفت نر خود را در حین جفت گیری می خورند و شانسی برای یک انتخاب دیگر به او نخواهند داد.

کشف هیجان انگیز در قطب جنوب

گروهی از دانشمندان پس از 800 متر حفاری در یخ های قطب جنوب و دست‎یابی به دریاچه ای محبوس در زیر یخ ها، موفق به کشف حیات میکروبی در آن دریاچه شده اند. تعداد باکتری‎ها در این محیط 10درصد آب‎های اقیانوسی است.

 

جان پریسکو که به تازگی سفر شکنجه بار 48 ساعته خود را از قطب جنوب به ساحل غربی ایالات متحده به پایان رسانده است، از چیزی بیش از سهم خود از خستگی سفر رنج می برد. ولی این خستگی نمی تواند هیجان صدایش را پنهان کند. پس از هفته ها کار میدانی شدید در قطب جنوب، او و گروهش اولین هایی بودند که نشانه های حیات را در دریاچه ای به دام افتاده زیر لایه های یخ این قاره منجمد پیدا کردند. او می گوید:

«قطعا دریاچه ویلانز میزبان حیات است. روشن شده که آنجا یک سیستم بزرگ آبی در زیر صفحات یخ قطب وجود دارد، با یک زیست بوم فعال میکروبی».

به نقل از نیچر، دریاچه مورد بحث محدوده ای به وسعت 60 کیلومتر مربعی از آب است که در لبه شیب راسی غرب قطب جنوب قرار دارد. پریسکو، یخبندان شناس دانشگاه ایالتی مونتانا در بوزمان است و برای رسیدن به این منطقه مجبور شد به همراه همکارانش بیش از 800 متر در عمق یخ حفاری کند.
آنها در روز 28 ژانویه گذشته به هدف خود رسیدند، زمانی‎که مته آب گرم آنها بدون هیچ آلودگی زیست محیطی به سطح دریاچه رسید. چیزی که آنها یافتند، حجمی از آب به عمق 2 متر بود که خیلی کم عمق تر از 10 تا 25 متری بود که از پیمایش های لرزه نگاری برمی آمد)، هرچند پریسکو به این نکته اشاره می کند که احتمالا دریاچه نقاط عمیق تری هم دارد. گروه دوربینی را از سوراخ پایین فرستاد تا همه مطمئن شوند که سوراخ آن قدر پهن است تا ابزارهای نمونه برداری به پایین ارسال شوند و به سلامت بازگردانند. سوراخ ایمن بود و در عرض چند روز بعد، دانشمندان تقریبا 30 لیتر از آب مایع دریاچه و 8 هسته رسوبات کف دریاچه را که هر یک 60 سانتی متر درازا داشتند، جمع کردند.
میکروسکوپهایی که پژوهشگران با خود به قطب برده بودند، مشخص کرد که آنها چه در گرانبهایی را یافته اند. هم آب و هم رسوبات حاوی آرایه ای از میکروبها بودند که برای زنده ماندن نیازی به نور خورشید نداشتند. دانشمندان تقریبا 1000 باکتری را در هر میلی لیتر آب دریاچه شمردند که تقریبا یک دهم وفور میکروبها در آب اقیانوس هاست. به گفته پریسکو، باکتری در ظروف کشت میکروب «یک نرخ رشد خیلی خوب» را نشان داد.
یک پژوهشگر قطبی از دانشگاه بریستول انگلیس به نام مارتین زیگرت، که کاوش گروه انگلیسی ها به دریاچه الزورث را در ماه دسامبر/آذر رهبری کرد، می گوید:

«این یافته ها شگفت انگیز و در واقع کشفی عمده هستند». دریاچه الزورث، دیگر دریاچه بزرگ محصور زیر یخ های قطب جنوب است که متاسفانه کار گروه انگلیسی به خاطر مشکلات فنی متوقف شد.

سرد و گردآوری شده

طبیعت دقیق حیات کشف شده توسط گروه امریکایی، اکنون به کمک توالی دی ان ای و دیگر آزمایش ها در حال تعیین شدن است. به گفته پریسکو، انجام کارهای اولیه تقریبا یک ماه یا بیشتر طول می کشد.

او می گوید:

«چیزی که حالا ما برای پیدا کردنش می میریم، این است که چه موجوداتی در این محیط زندگی می کنند و سبک زندگیشان چگونه است».

پژوهشگران امید دارند که استراتژی های بقای میکروبهای زیر یخ های قطبی، شواهدی در مورد ماهیت احتمالی حیات فضایی بدست دهد. برای مثال گمان می رود که اروپا، قمر یخ‎زده سیاره مشتری، میزبان یک اقیانوس بزرگ زیر سطحی باشد که در آن، چنین حیاتی ممکن است وجود داشته باشد.
از آنجا که فتوسنتز بدون نور خورشید غیرممکن است، باکتریهای دریاچه ویلیانز باید انرژی خود را از منبع دیگری به دست بیاورند. این می تواند مواد آلی موجود در آب باشد، یا مانند «کموتروف»های یافت شده در معادن طلا و در نزدیک منافذی زمین گرمایی اعماق دریا، شاید باکتری از یک واکنش شیمیایی بهره می برد که مواد معدنی موجود در بستر سنگی قطب جنوب و دی اکسید کربن حل شده در آب دریاچه را در بر می گیرد.
پریسکو می گوید:

«ما اجازه یافتیم تا نیم نگاهی به دنیای زیرسطحی قطب جنوب بیندازیم. من مطمئنم که نتایج ما، نحوه نگرش ما به این قاره را تغییر خواهند داد».